عقل انسان راهنمای او در تمام شئونات زندگی می باشد وتدبیر امورات  وحل وفصل آن را به عهده دارد.هرکس از او به خوبی بهره بگیرد در دنیابامشکلات کمتری روبرو می شود و از سختی های زندگی آسانتر عبور می کند و می تواند امیدوار به رحمت الهی در آخرت باشد.
بنابراین عبادت الهی نیز امری عاقلانه است که به شخص آرامش  می دهد و او را در مسیر صحیح انسانیت قرار می دهد و نمی گذارد در دام های شیطانی  افتاده و دنیا وآخرت خود را تباه سازد ونماز شاه بیت عبادت است .
براین اساس کسانی که از نعمت عقل خود را محروم کردند ،اهل نماز  وعبادت نیستند و به همین علت درسختی های دنیا وآخرت  گرفتار شدند ومصداق این آیه می شوند که می فرماید:
وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ
ذِکری فَاِنَّ له معیشهً ضنکاً ونحشره یوم القیامهِ أعمی
و
کسی که از یاد من روی بگرداند معیشت و زندگی را بر او تنگ نموده و روز قیامت او را کور محشورم (سوره مبارکه طه ، آیه 1)

درنتیجه عاقل کسی است که عابد باشد ونماز،خلاصه عبادت است که عقلاء آن را به پا می دارند.