امروزه عرفانهای کاذب  با ارائه معنویت های پوشالی وبا بهانه هایی همچون آرامش و رسیدن به نقطه مطلوب وبا محوریت قراردادن انسان سعی در جذب جوانان بی خبر از حقیقت معنویت می کنند .جوانانی با فطرتهای پاک که در پی رسیدن به خدای متعال  وسیراب شدن از حوض حضور وآرامش ،در تله این شیادان گرفتار می شوند.
اما بی تردید مسجد مرکزی برای آموزش عرفان حقیقی است زیرا عارفان و سالکان طریق الی الله در مساجد به اوج عرفان رسیدندو بسیاری از آنان با بهره گیری از این فضاء ومحیط توانستند آسانتر به مقصود خود برسند.
از سوی دیگر اگر مساجد صرفا محل نماز تلقی نشود ومرکزی برای وعظ وخطابه وبیان عرفان اسلامی باشد هیچ گروهی نمی تواند جوانان را گمراه کند زیرا منابع اسلامی  عرفان،بسیار غنی است و دعاهای ماثوره در صحیفه سجادیه، ادعیه و نیایش های اهل بیت (ع) به شکل دستوری و عربی خوانی ،که در مساجد قرائت می شود  یا سخنانی که برگرفته از این دعاها که در گفتارها، نشست ها، سخنرانی ها و کتاب ها ارایه می شود، راهکاری جامع برای حل این مشکل ا می باشند
.
بنابراین مساجدباید به جنبه های معنوی وعرفانی اسلام توجه وآن را بسط وگسترش بدهند.